صنعت پتروشیمی یکی از ارکان اصلی صنعت نفت در زنجیره تولید و موتور محرک توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور به شمار میآید و نقش بسزایی در تولید ناخالص ملی دارد. موج تحولات در صنعت پتروشیمی افزون بر کاهش خامفروشی به ایجاد ارزش افزوده مضاعف اقتصادی، ثروتآفرینی و اشتغالزایی منجر شد و مصداق علمی و عملی تبلور توسعه پایدار در راستای اقتصاد مقاومتی را به تصویر کشید.
همانطور که مشخص است، همواره نفت و گاز یکی از مزیتهای اساسی کشور ایران بوده است؛ مقدار ذخایر قابل برداشت هیدروکربور مایع کشور شامل نفت خام، میعانات و مایعات گازی تا سال ۱۳۹۸ بالغ بر ۱۶۰ میلیارد بشکه و ذخایر قابل برداشت گاز حدود ۳۴ تریلیون مترمکعب اعلام شدهاست.
صنعت پتروشیمی و بحران آب در ایران در این یادداشت مورد بررسی قرار می گیرد.
پتروشیمی به صنعتی اطلاق می شود که در آن هیدروکربن های موجود در نفت خام یا گاز طبیعی پس از طی یک سری فرایندهای شیمیایی به انواع فراورده های شیمیایی مورد استفاده در سایرصنایع تبدیل می شود. این صنعت از زیرشاخه های صنعت شیمیایی محسوب می شود که از ترکیب دو واژه پترول و شیمیایی ایجاد شده است.