گاهی یک واژه علمی آنقدر در خبرها تکرار میشود که بهتدریج شکل یک تهدید مرموز به خود میگیرد؛ «النینو» یکی از همین واژههاست. این روزها اگر نام النینو را در کنار خوزستان بشنویم، ممکن است تصور کنیم قرار است یک سامانه جوی بزرگ از روی اقیانوس آرام حرکت کند و مستقیماً به جنوب ایران برسد. اما واقعیت علمی چیز دیگری است.
مدیر ارشد مجتمع پتروشیمی پارس در نخستین گردهمایی مدیران ارشد مجتمع و مدیران HSE شرکت های پتروشیمی منطقه با تبیین چهار واژهی کلیدی «همدلی، همکاری، ایمنی و آینده» به عنوان ارکان استراتژی پتروشیمی پارس، بر ضرورت پایان دادن به عملکرد جزیرهای در صنعت تأکید کرد.
گرمایش زمین دیگر یک هشدار دوردست درباره آینده نیست؛ واقعیتی است که نشانههای آن را میتوان در افزایش دما، تداوم خشکسالیها، کاهش منابع آب، تشدید موجهای گرما، آتشسوزیهای طبیعی، فشار بر کشاورزی و تغییر شرایط زیستبومهای ایران مشاهده کرد.
سالهاست که واژههایی مانند «توسعه پایدار»، «صنعت سبز»، «اقتصاد سبز» و «تولید پاک» از ادبیات تخصصی محیط زیست و صنعت وارد سخنرانیها، گزارشهای مدیریتی و اسناد توسعه شدهاند؛ اما میان آنچه روی کاغذ نوشتهایم و آنچه در میدان صنعت اتفاق افتاده، هنوز فاصلهای جدی وجود دارد.
محیط زیست، چشمانداز آینده و فرصتهای سرمایهگذاری در استانی که میتواند موتور رشد جنوب ایران باشد.
تا چند سال پیش، وقتی درباره موفقیت یک شرکت یا حتی یک کشور صحبت میکردیم، معمولاً چند شاخص بیشتر به چشم نمیآمد: میزان تولید، سودآوری، رشد اقتصادی، صادرات، اشتغال و سرمایهگذاری. اما جهان اقتصاد آرامآرام به این نتیجه رسیده است که یک شرکت ممکن است امروز سودآور باشد، اما اگر محیطزیست را تخریب کند، کارکنان و جامعه را نادیده بگیرد یا از حکمرانی شفاف و پاسخگو برخوردار نباشد، نمیتواند برای مدت طولانی موفق بماند (Brundtland Commission, 1987).
صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، بهویژه در مناطق میزبان، موتور محرک اقتصاد کشور و یکی از مهمترین ارکان توسعه ملی به شمار میآیند. طبیعی است که مردم این مناطق انتظار داشته باشند از فرصتهای شغلی ایجادشده نیز سهمی عادلانه داشته باشند. این انتظار، نه تنها منطقی و قابل احترام است، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی شرکتها و از الزامات توسعه متوازن محسوب میشود.
در دنیای پیچیده صنایع پتروشیمی، دستیابی به تعادل میان استانداردهای سختگیرانه محیطزیستی و بهرهوری اقتصادی، نیازمند مدیریتی است که هم تخصص آکادمیک و هم تجربه میدانی را در تراز اول داشته باشد. دکتر علی قنواتی، با تکیه بر دو دکترای تخصصی در حوزهی محیطزیست و مدیریت کسبوکار (DBA)، طی دو دهه فعالیت، مسیر تبدیل شدن به یکی از مدیران جریانساز و اثرگذار در صنعت پتروشیمی ایران را پیموده است. وی امروز با رویکردی انسانمحور و تخصصی، در مسیر ارتقای بهرهوری و توسعه محصول در پتروشیمی آپادانا خلیج فارس گام برمیدارد.