این روزها اخباری مبنی بر تصمیم برای بازنشستگی پیش از موعد بخشی از نیروهای تحت پوشش صندوق بازنشستگی صنعت نفت، در برخی هلدینگ های پتروشیمی شنیده می شود.
توسعه صنعتی را معمولاً با عدد و رقم میسنجیم؛ میزان سرمایهگذاری، ظرفیت تولید، تعداد واحدهای صنعتی، صادرات، درآمد ارزی و پروژههایی که یکی پس از دیگری به بهرهبرداری میرسند. اما در پشت همه این اعداد، یک عامل تعیینکننده وجود دارد که کمتر دیده میشود: انسان یا همان نیروی کار.
در شرایط حساس جنگ اقتصادی و تحریمهای گسترده، مدیریت بحران تنها در میدان تولید نیست؛ بلکه در میدان رسانه نیز با چالشی جدی به نام «جنگ روانی» روبرو است. امروزه فیکنیوزها و اخبار جعلی، به سلاحی برای تخریب ساختارهای مدیریتی و ایجاد اختلال در زنجیرههای تولید تبدیل شدهاند.
معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران با تأکید بر اینکه مدیریت مصرف انرژی تنها از مسیر فرهنگسازی و مشارکت مردم امکانپذیر است، گفت: پویش «نبض انرژی» با فراهم کردن ،آموزش، مشارکت اجتماعی و مسئولیتپذیری عمومی، میتواند نقش مهمی در کاهش اتلاف انرژی، حفظ تولید، جبران ناترازی انرژی و صیانت از منابع ملی ایفا کند.
صنعت پتروشیمی یکی از ارکان اصلی صنعت نفت در زنجیره تولید و موتور محرک توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور به شمار میآید و نقش بسزایی در تولید ناخالص ملی دارد. موج تحولات در صنعت پتروشیمی افزون بر کاهش خامفروشی به ایجاد ارزش افزوده مضاعف اقتصادی، ثروتآفرینی و اشتغالزایی منجر شد و مصداق علمی و عملی تبلور توسعه پایدار در راستای اقتصاد مقاومتی را به تصویر کشید.
همانطور که مشخص است، همواره نفت و گاز یکی از مزیتهای اساسی کشور ایران بوده است؛ مقدار ذخایر قابل برداشت هیدروکربور مایع کشور شامل نفت خام، میعانات و مایعات گازی تا سال ۱۳۹۸ بالغ بر ۱۶۰ میلیارد بشکه و ذخایر قابل برداشت گاز حدود ۳۴ تریلیون مترمکعب اعلام شدهاست.
صنعت پتروشیمی و بحران آب در ایران در این یادداشت مورد بررسی قرار می گیرد.
پتروشیمی به صنعتی اطلاق می شود که در آن هیدروکربن های موجود در نفت خام یا گاز طبیعی پس از طی یک سری فرایندهای شیمیایی به انواع فراورده های شیمیایی مورد استفاده در سایرصنایع تبدیل می شود. این صنعت از زیرشاخه های صنعت شیمیایی محسوب می شود که از ترکیب دو واژه پترول و شیمیایی ایجاد شده است.