در ادبیات توسعه شهری، شهرهایی موفقتر هستند که بتوانند مزیتهای طبیعی خود را به مزیتهای اقتصادی تبدیل کنند. برخی شهرها از دریا، برخی از کوهستان، برخی از میراث تاریخی و برخی دیگر از رودخانههای خود به عنوان موتور توسعه بهره میبرند. در این میان، اهواز از معدود کلانشهرهای ایران است که یک رودخانه دائمی از قلب آن عبور میکند؛ مزیتی که بسیاری از شهرهای کشور از آن محروماند، اما هنوز به جایگاه واقعی خود در فرآیند توسعه شهری نرسیده است.