این روزها اخباری مبنی بر تصمیم برای بازنشستگی پیش از موعد بخشی از نیروهای تحت پوشش صندوق بازنشستگی صنعت نفت، در برخی هلدینگ های پتروشیمی شنیده می شود.
توسعه صنعتی را معمولاً با عدد و رقم میسنجیم؛ میزان سرمایهگذاری، ظرفیت تولید، تعداد واحدهای صنعتی، صادرات، درآمد ارزی و پروژههایی که یکی پس از دیگری به بهرهبرداری میرسند. اما در پشت همه این اعداد، یک عامل تعیینکننده وجود دارد که کمتر دیده میشود: انسان یا همان نیروی کار.
صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، بهویژه در مناطق میزبان، موتور محرک اقتصاد کشور و یکی از مهمترین ارکان توسعه ملی به شمار میآیند. طبیعی است که مردم این مناطق انتظار داشته باشند از فرصتهای شغلی ایجادشده نیز سهمی عادلانه داشته باشند. این انتظار، نه تنها منطقی و قابل احترام است، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی شرکتها و از الزامات توسعه متوازن محسوب میشود.
صنعت نفت، موتور محرک اقتصاد ایران و یکی از ارکان اصلی امنیت اقتصادی کشور است. استمرار تولید در این صنعت، مرهون تلاش هزاران نیروی متخصص، مهندس، تکنسین و کارگری است که در مناطق عملیاتی جنوب کشور، در شرایطی متفاوت از سایر مشاغل، مسئولیت حفظ تولید و پایداری تأسیسات راهبردی را بر عهده دارند. از اینرو، هرگونه تصمیم درباره نظام پرداخت این کارکنان، تنها یک موضوع اداری یا مالی نیست، بلکه ابعاد اقتصادی، مدیریتی و حتی امنیتی دارد.
در شرایط حساس جنگ اقتصادی و تحریمهای گسترده، مدیریت بحران تنها در میدان تولید نیست؛ بلکه در میدان رسانه نیز با چالشی جدی به نام «جنگ روانی» روبرو است. امروزه فیکنیوزها و اخبار جعلی، به سلاحی برای تخریب ساختارهای مدیریتی و ایجاد اختلال در زنجیرههای تولید تبدیل شدهاند.
در دنیای پیچیده صنایع پتروشیمی، دستیابی به تعادل میان استانداردهای سختگیرانه محیطزیستی و بهرهوری اقتصادی، نیازمند مدیریتی است که هم تخصص آکادمیک و هم تجربه میدانی را در تراز اول داشته باشد. دکتر علی قنواتی، با تکیه بر دو دکترای تخصصی در حوزهی محیطزیست و مدیریت کسبوکار (DBA)، طی دو دهه فعالیت، مسیر تبدیل شدن به یکی از مدیران جریانساز و اثرگذار در صنعت پتروشیمی ایران را پیموده است. وی امروز با رویکردی انسانمحور و تخصصی، در مسیر ارتقای بهرهوری و توسعه محصول در پتروشیمی آپادانا خلیج فارس گام برمیدارد.
مروری بر موفقیت های روابط عمومی شرکت فولاد اکسین خوزستان در دوره سرپرستی مهدی قمر نشان می دهد که این واحد توانسته با رویکردی نظام مند و راهبردی، جایگاه خود را از یک واحد اطلاع رسانی صرف به بازوی اصلی ارتباطات و اعتمادآفرینی در صنعت فولاد کشور ارتقا دهد.
در اسفند ماه ۱۴۰۴، زمانی که جبهه استکبار در سودای درهمشکستن اراده ملت ایران، آتش جنگی ۴۰ روزه را در آستانه ماه مبارک رمضان برافروخت، حماسهای خلق شد که ابهت تکنولوژیک دشمن را در زیر گامهای غیرت جمعی له کرد. نبرد رمضان ۱۴۰۴، نه یک درگیری نظامیِ صرف، بلکه تجلی نوین «دفاع مقدس» بود که در آن، پیوند نسلهای جدید با آرمانهای جنگ ۸ ساله و تجربه نبرد ۱۲ روزه، سدی رسوخناپذیر در برابر تهاجم دشمن ساخت. در این چهل روز تاریخی، مردم ایران با فداکاری بیمرز و غیرتی مثالزدنی، آسمان کشور را به آوردگاه شکار پهپادها و هلیکوپترهای متجاوز تبدیل کردند. این گزارش به تحلیل چگونگی همافزایی «ایمان رمضانی» و «اقتدار ملی» میپردازد؛ پیوندی که تحت هدایت رهبری جدید، نه تنها توطئه خلاء قدرت را خنثی کرد، بلکه با تکیه بر شبکه پدافند مردمی، نوروز ۱۴۰۵ را به بهارِ فتح و تثبیت حاکمیت ایران در نظم جدید جهانی بدل ساخت.
۲۹ اسفند یادآور بازپسگیری کنترل صنعت نفت است؛ رویدادی که نماد حاکمیت اقتصادی شد و امروز در واپسین روزهای سال ۱۴۰۴در اهمیت راهبردی تنگه هرمز نیز بازتاب دارد.