داغ پدر، روایت غمنانه امتی در سوگ خورشید

امروز آسمان ایران هم‌نوا با دل‌های داغدار ملت، در غبار فراقی جانکاه فرو رفته است. خبری که در جان این دیار پیچید، نه فقط شهادت یک رهبر، که سنگینی هجران یک پدر است.

رهبری که نه تنها سکان‌دار کشتی انقلاب، که پناهگاه بی‌قراران و تکیه‌گاه استوار این امت بود، اینک در عروجی سرخ، به دیدار معبود شتافته است. او که عمری را در قامت پدری دلسوز برای تمام فرزندان این سرزمین زیست، با شهادتش پیوندی ابدی میان آرمان‌های انقلاب و خون پاک خویش برقرار کرد.

برای ایرانی که همواره طعم نگاه پدرانه و حضور آرام‌بخش او را چشیده‌اند، این وداع، عبور از یک مرحله تاریخی است. او که در تمام طوفان‌ها، چراغ امید را در دل‌هایمان روشن نگاه داشت، اکنون با رفتن خویش، مسئولیت بزرگی بر دوش تک‌تک ما نهاده است، مسئولیتی که نام آن تداوم است.

اگرچه امروز چشمانمان در سوگ این رهبر شهید بارانی است، اما دلهایمان به یاد آموزه‌های او محکم و استوار است. ما به عنوان فرزندان این آب و خاک، در پیشگاه روح بلند آن پدر سفرکرده، عهد می‌بندیم که راه پرفروغش را با گام‌هایی استوارتر از همیشه ادامه دهیم.

شهادت پایان او نیست، بلکه آغازی است برای شکوفایی بذرهایی که او در جان این امت کاشته است.

ای پدر سفرکرده، ای رهبر شهید، اگرچه امروز جای خالی‌ات در میان ما به تلخی حس می‌شود، اما یاد تو در تک‌تک لحظه‌های ایستادگی این ملت جاری خواهد ماند. ایران، دیار مقاومت و وفاداری، هرگز عهد خود را با تو و آرمان‌های بلندت فراموش نخواهد کرد.

یادت در تاریخ این سرزمین و در قلب تک‌تک ما جاودان خواهد ماند.

خداحافظ ای طلوع سرخ، درود بر آرمان‌های ابدی‌ات

(جلالی خبرنگار روزنامه نورخوزستان)

#باید_برخاست

‌#قائد_امت